Silah üretimi başka hiçbir faaliyete benzemiyor. Makro ekonomiden etkilenmez ve tüketicilerin kararsız zevklerinden korunur. Beklentileri tek bir faktör tarafından belirleniyor: Hükümet müşterilerinin kendilerini askeri açıdan ne kadar tehdit altında hissettikleri. Ukrayna ve Gazze’de savaşların patlak vermesi, İsrail’in Lübnan’la yeni bir savaşın eşiğinde olması ve Çin’in dikkatini Tayvan’a çevirmesiyle daha fazla çatışmanın ortaya çıkmasıyla birlikte NATO liderleri 9-11 Temmuz’da Washington’da bir zirve için bir araya geliyor. Tehdit seviyesi en yüksek seviyede. .
Geçen yıl NATO’nun 32 üye ülkesi savunmaya 1,3 trilyon dolar harcadı; Enflasyona göre ayarlandığında bu, en azından Sovyetler Birliği’nin çöküşünden bu yana rekor bir rakam. Açık ara en büyük tüketici olan Amerika Birleşik Devletleri bu yıl için 842 milyar dolar bütçe ayırdı. Tarihsel olarak daha pasifist olan ve kapılarının eşiğindeki Rus tanklarından korkan Avrupalılar, ekipmana yaklaşık 600 milyar dolarlık yetersiz yatırım yapılmasına yol açan on yıllardır süren açgözlülükle mücadele ediyor. NATO, 18 üye devletin tamamının GSYİH’larının yüzde 2’sini savunmaya harcama hedefine ulaşmasını bekliyor; bu rakam 2014’te yüzde 3’tü.
İlk yorum yapan siz olun